Sacha Baron Cohen weet als geen ander hoe hij buzz moet genereren voor zijn films. De laatste weken verschijnt hij overal als dictator Aladeen, omringd door schaars geklede vrouwelijke bodyguards met machinegeweren. Tijdens persconferenties blijft hij in zijn rol en shows als de Oscaruitreiking, waar hij as over presentator Ryan Seacrest uitstrooide, en Saturday Night Live worden aangegrepen om zijn nieuwste film te promoten. Je vraagt je dan al snel af of je het leukste deel van The Dictator al hebt gezien in de vorm van de mediastunts. Lees verder
Agenda / trailerDe soap Dark Shadows, die halverwege de jaren zestig van start ging in de Verenigde Staten, hield het bijna vijf jaar en ruim twaalfhonderd afleveringen vol. Centraal stonden de beslommeringen van de teruggetrokken Collins-familie die in een kast van een huis woonde in het naar hen vernoemde Collinwood. In de achttiende eeuw stichtte de uit Groot-Brittannië geëmigreerde familie het vissersplaatsje. De serie won aan populariteit toen Barnabas Collins zijn intrede deed. Hij was dan ook geen alledaags personage. Barnabas was namelijk een vervloekte vampier en de beruchtste voorouder van de huidige Collinsjes. Er zijn meerdere pogingen in verschillende decennia gedaan om de soap nieuw leven in te blazen. Een van de grootste fans is Tim Burton; een eigenzinnig filmmaker aan wie je met een gerust hart een remake kunt toevertrouwen. Lees verder
Agenda / trailerNog geen jaar na Rabat dient zich alweer een volgende roadmovie van Nederlandse makelij aan. Ditmaal niet gesitueerd op het Europese vasteland maar in een gebied dat in dit genre regelmatig is verkend: het zuidwesten van de Verenigde Staten. De personen achter het stuur zijn wel Nederlanders: de zussen Carice en Jelka van Houten nemen de honneurs waar. Gecombineerd met haar rol in Game of Thrones kan deze film voor Carice mogelijk definitief voet aan de grond in Hollywood betekenen, maar voor het Nederlandse publiek voor wie deze film in eerste instantie is gemaakt, is het vooral mooi te zien dat Jelka qua acteervermogen nauwelijks voor haar zus onderdoet. Lees verder
Agenda / trailerBob Marley is misschien dertig jaar geleden overleden, zijn muziek en boodschap leven onverminderd voort. Generatie na generatie ontdekt zijn muziek en merchandise met afbeeldingen van de muzikant blijven als zoete broodjes over de toonbank gaan. Maar wie is de man achter de rasta's en ‘spliff’? Kevin Macdonald probeert met Marley een beeld te schetsen van de man achter het muzikale genie. Lees verder
Agenda / trailer
Hoe vaderlandslievender en heroïscher de Amerikaanse oorlogsfilm, hoe meer je ervan uit mag gaan dat het Amerikaanse ministerie van Defensie een flinke vinger in de pap heeft gehad. Het Pentagon stelt maar wat graag zijn materieel en kennis ter beschikking, maar vraagt hiervoor een niet geringe tegenprestatie. Defensie en de politiek hebben zelfs een Film Liaisons Office opgericht dat zich bezighoudt met de scripts van Hollywood. Het leger moet er natuurlijk wel een beetje succesvol en aantrekkelijk vanaf komen. De interessantste producties, namelijk die een dwars en kritisch standpunt durven innemen, betalen dan ook een grote prijs voor hun geloofwaardigheid, historische precisie en nuance. De makers mogen zelf voor het materieel en de logistieke middelen zorgen.
Lees verder
Toen Lasse Hallström Europa inruilde voor de Verenigde Staten leverde hij na de nauwelijks noemenswaardige dramatische komedie Once Around de beste film van zijn carrière af. Ook al haalde de Zweedse filmmaker het niveau van What’s Eating Gilbert Grape nooit meer, zijn projecten zijn toch altijd van redelijk constant niveau gebleven. Het enige verwijt dat je Hallström mag maken is dat hij tegenwoordig (bitter)zoet sentiment boven heftig en diepgravend drama verkiest. The Cider House Rules en Chocolat waren kwalitatief hoogstaande, maar tamme boekverfilmingen. The Hoax behoort door de lekkere vaart en het smeuïge verhaal tot het betere werk dat Hallström recentelijk uitbracht en zijn Hachi was een brave lieve familiefilm die prima in de stal van Disney had gepast. Voor zijn nieuwste project neemt Hallström ons mee uit vissen. In Jemen nog wel.
Lees verder
De Franstalige Canadese cinema, die zich hoofdzakelijk rondom Québec concentreert, geniet wereldwijd een steeds grotere bekendheid en aanzien. Vooral de nieuwe generatie Canadese filmmakers zoals Denis Villeneuve en Xavier Dolan doen het erg goed bij ons in Europa. Een andere vertegenwoordiger, regisseur Jean-Marc Vallée, maakte een verpletterende indruk met het coming-of-ageverhaal C.R.A.Z.Y. waarin we de jonge Zac (de ‘z’ uit de titel) in de jaren zestig en zeventig volgen te midden van zijn vier broers en zijn conservatieve vader. In Vallées lichtkomische gezinsdrama was een belangrijke rol weggelegd voor de muziek uit de verbeelde tijd. Dit is wederom het geval in zijn nieuwste, Café de Flore, waarin we uitgedaagd worden de samenhang tussen twee totaal verschillende verhaallijnen te ontdekken.
Lees verder
Iedereen zal het wel eens hebben meegemaakt: een ruzie in de bus, straattuig dat iemand lastigvalt, gadegeslagen door tientallen omstanders. En niemand die iets doet, inclusief jijzelf. Ergens weet je dat je zou moeten ingrijpen, maar je houdt je stil en hoopt dat iemand anders te hulp schiet. Het zijn momenten waar maar weinig over wordt gesproken. Eigenschappen die mensen het liefst diep wegstoppen. De Zweedse regisseur Ruben Östlund maakt er films over.
Lees verder
The Substance laat de ontwikkeling van lsd zien vanaf de toevallige ontdekking door Albert Hofmann in 1943, wiens eerste ervaring met de drug eigenlijk helemaal niet zo plezierig was. Ondanks dat begreep Albert wel wat lsd zou kunnen betekenen voor de psychiatrie. Maar wanneer de drug massaal op straat belandt en zijn stempel drukt op de ‘swinging sixties’, komt een heel andere kant van de stof naar boven. De film voert je dan ook langs de euforie van de begindagen tot aan de demonische kant van de drug, die in 1966 leidde tot het Californische verbod erop. Tegenwoordig ondersteunt lsd terminale kankerpatiënten tijdens hun laatste levensfase.
Lees verder
Animatiestudio Aardman verwierf bekendheid met zijn kleianimaties. Het meest bekend zijn de Wallace & Gromit-films, waarvan er twee een Oscar wonnen. Na uitstapjes in computeranimatie met Arthur Christmas en Flushed Away zijn ze weer terug op bekend terrein. The Pirates! Band of Misfits, gebaseerd op de boekenreeks van Gideon Defoe, is hun eerste kleianimatiefilm sinds Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit uit 2005, en hun vijfde avondvullende animatiefilm.
Lees verder
De Amerikaanse stripboekenuitgever Marvel vindt zijn oorsprong al in het einde van de jaren dertig en kan al decennialang rekenen op een grote schare trouwe fans. Na altijd afhankelijk te zijn geweest van de bestaande filmstudio’s besloot het bedrijf - dat groot werd gemaakt door schrijver, bedenker en voormalig baas Stan Lee - om de productie van superheldenfilms in 2008 voortaan in eigen stal onder te brengen. Het leidde tot nu toe tot vijf succesvolle en kwalitatief hoogstaande titels. Marvel liet een nieuwe generatie kennis maken met klassieke superhelden als Iron Man, The Hulk, Captain America en Thor. De filmfan die bij deze blockbusters is blijven zitten tot na de aftiteling of online enigszins oplettend is geweest, kan de aankondiging van het ultieme superheldenteam The Avengers niet ontgaan zijn.
Lees verder
Na superhelden lijken sprookjes de nieuwe rage in Hollywood. De hype begon in 2010 met het succes van Alice in Wonderland. Het jaar daarop verscheen de Roodkapjebewerking Red Riding Hood en in 2013 kunnen we Jack the Giant Killer, gebaseerd op Sjaak/Jaap en de Bonenstaak, verwachten. Dit jaar draaien twee verfilmingen van Sneeuwwitje in de bioscoop. Snow White (originele titel: Mirror Mirror) is de eerste. Lees verder
Agenda / trailer
Paolo Sorrentino (Il Divo) maakt met het door hem geschreven en geregisseerde This Must Be the Place zijn eerste film buiten Italië. De titel verwijst naar de gelijknamige song uit 1983 van Talking Heads, de kunstacademieband van David Byrne. Het verhaal: Sean Penn als diepbedroefde rockster strompelend door een tragikomisch universum op de tonen van de newwaveklassieker, op zoek naar een oorlogsmisdadiger. Het klinkt geniaal en dat is het ook.
Lees verder
Nadat ze haar zesentwintigste verjaardag heeft gevierd, wordt Marie wakker in een onbekend appartement met uitzicht op de Eiffeltoren, spreekt een zesjarig jongetje haar aan met mama en ziet haar gezicht er een stuk ouder uit. Wat blijkt? Ze kan zich van de voorbije vijftien jaar niets meer herinneren en waant zich nu een zesentwintigjarige ziel in haar eigen eenenveertigjarige lichaam. Was Marie in de proloog nog een levendige twintiger aan de vooravond van een veelbelovende carrière en een spannende relatie, daar blijkt ze het als veertiger op zakelijk gebied zeer ver te hebben geschopt maar de relatie die ze destijds aanging, is nu een huwelijk dat op zijn einde loopt.
Lees verder
Shock Head Soul is gebaseerd op het leven en de memoires van Daniel Paul Schreber, een alom gerespecteerde rechter uit het Duitsland van de negentiende eeuw. Ondanks zijn maatschappelijk bevoorrechte positie kreeg Schreber last van een geestesziekte en begon hij zich verscheidene dingen in te beelden. Zo geloofde Schreber dat hij in contact stond met God en dat deze hem in een vrouw wilde veranderen. Ook zond God ‘stralen’ om wonderen bij hem te verrichten en hem te martelen. De memoires die Schreber tijdens zijn ziekte neerschreef, getiteld Denkwürdigkeiten eines Nervenkranken, werden geanalyseerd door vele grote psychiaters en psychoanalytici en dienen tevens als uitgangspunt voor Simon Pummells film. Lees verder
Agenda / trailer
Een lamlendige underdog die het tot bonkige held schopt, een stoere chick, een lekker wijf en boze aliens: meer is er niet voor nodig om een tienerpubliek naar de bioscoop te trekken. Heel veel meer is Battleship ook niet. De kijker krijgt precies wat hij verwacht: een gelikte, van special effects overlopende en in testosteron gedrenkte invasiefilm. Transformers meets Pearl Harbor.
Lees verder
Als de tienjarige Jojo in een veld bij zijn huis een uit het nest gelazerde kauw vindt, besluit hij het kuiken mee naar huis te nemen. Uit de plaatselijke bibliotheek smokkelt hij een boek met tips om het beestje groot te brengen. Jojo is vaak alleen thuis omdat zijn driftige vader beveiliger is en zijn countryzingende moeder eeuwig op tournee lijkt. Het vogeltje is naast fijn gezelschap en een prettige afleiding ook een goede manier om met het nieuwe meisje van Jojo's waterpoloteam in contact te komen, de altijd blauwe kauwgom kauwende Yenthe. Jojo's vader is echter van mening dat planten en dieren buiten thuishoren. De ontdekking van het nieuwe huisdier zou de vader-zoonrelatie wel eens op scherp kunnen zetten.
Lees verder
We Bought a Zoo doet denken aan het begin dit jaar zo populaire The Descendants. Twee films waarin mannen met jonge kinderen met het verlies van hun vrouw moeten zien om te gaan. Misschien dat We Bought a Zoo daarom zoveel kritiek heeft gekregen. De film maakt namelijk net iets makkelijkere keuzes dan The Descendants en leunt veel sterker op het spel van Matt Damon dan The Descendants op George Clooneys werk. Toch is het allemaal minder extreem dan sommige critici ons willen doen geloven. Net zoals The Descendants niet het meesterwerk was dat velen ervan maakten, is We Bought a Zoo verre van een mislukking.
Lees verder
In deze multimediale tijd waarin gebeurtenissen binnen een nanoseconde de wereld in worden getwitterd, kun je je nog moeilijk voorstellen dat het nieuws ooit een stuk trager zijn weg vond. Het weelderige koninklijke paleis van Versailles ligt een kilometer of twintig van de Franse hoofdstad af. Toch duurde het nog flink wat uren voor de verhalen over de bestorming van de Bastille op 14 juli 1789 tot het Franse hof doordrong. De opstand leidde de Franse revolutie en het begin van de republiek in. Koning Lodewijk XVI en zijn vrouw Marie Antoinette zetten het op een rennen, maar werden gearresteerd en voelden in 1793 de guillotine in hun nek.
Lees verder
Omar Raddad vecht al achttien jaar voor rehabilitatie. Op een zondag in de zomer van 1991 werd een werkgeefster van de Marokkaanse tuinman op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Een combinatie van messteken en hoofdwonden werd de Française Ghislaine Marchal fataal. Met haar laatste krachten schreef de rijke weduwe met haar eigen bloed de woorden ‘Omar m’a tuer’ op een deur. Iedereen die een beetje heeft opgelet tijdens de Franse les weet dat er een flinke grammaticafout in deze zin schuilt. Raddad was die middag bij een andere opdrachtgever aan het werk, maar bezocht in zijn pauze mevrouw Marchal. Een dag later wordt hij door de politie uit zijn appartement gesleurd en op basis van de aangetroffen tekst al bij voorbaat schuldig bevonden en veroordeeld.
Lees verder
Drew Goddard (schrijver/regisseur) en Joss Whedon (schrijver/producent) hebben samen met The Cabin in the Woods een van de beste en zowaar origineelste Amerikaanse horrorfilms van de afgelopen jaren gemaakt. Gewapend met een vindingrijk, humoristisch script vol spitsvondigheden gaat de film genreclichés te lijf en slaagt erin zowel zeer grappig als af en toe eng te zijn. Het leukst is The Cabin in the Woods als je er zo min mogelijk vanaf weet, dus misschien kun je beter eerst de film bekijken voordat je verder leest. Niet vanwege één grote twist, maar omdat er voortdurend met verwachtingen wordt gespeeld.
Lees verder
Weinig boeken zijn zo vaak verfilmd als Wuthering Heights van Emily Brontë. Het negentiende-eeuwse verhaal over de tragische liefdesgeschiedenis van Cathy en Heathcliff blijft nieuwe generaties filmmakers aanspreken en komt om de paar jaar wel eens terug in de bioscoop. Des te knapper dat de Britse Andrea Arnold met haar interpretatie van Wuthering Heights werkelijk iets toevoegt aan het boek en misschien wel de beste verfilming ooit heeft gemaakt.
Lees verder
Martha is haar echte naam. Ze wordt door de leden van de commune waarbij ze zich heeft aangesloten Marcy May genoemd. Als de vrouwen daar de telefoon opnemen dan stellen ze zich standaard voor als Marlene. Martha, zoals we haar voor het gemak maar zullen noemen, ontsnapt in het begin van het psychologische drama dat haar namen draagt uit de commune, die eigenlijk gewoon een sekte is. Compleet verward klopt het meisje aan bij haar oudere zus Lucy. Zij heeft met haar nieuwe man, de Britse architect Ted, tijdelijk haar intrek genomen in een groot zomerhuis gelegen aan een meer. De twee zussen hebben al geruime tijd geen contact meer gehad. Lucy heeft er dan ook geen idee van wat Martha allemaal in de sekte overkomen is. Lees verder
Agenda / trailer
Headhunter Roger Brown is 1.68 meter en heeft duidelijk last van een Napoleoncomplex. Samen met zijn aantrekkelijke vrouw Diana, die ruim een kop groter is, leeft hij in weelde. Om dit allemaal te kunnen bekostigen, is Roger in zijn vrije tijd kunstrover. Als headhunter kan Roger kandidaten vragen naar hun levensstijl en eventuele kostbare schilderijen. Zo weet hij precies waar en wanneer hij zijn bijverdiensten kan ophalen. Maar dan wordt hij door Diana voorgesteld aan Clas Greve. Clas lijkt niet alleen de perfecte kandidaat voor een van zijn opdrachtgevers, maar is ook in het bezit van een kostbaar Rubensschilderij, dat Roger in één klap miljoenen zal opleveren. Met die klapper in het vooruitzicht doopt Roger Clas om tot zijn volgende project. Jammer alleen voor Roger dat niets is wat het lijkt.
Lees verder
Tijdens de Tweede Wereldoorlog probeerde de Joods-Duitse kunstenares Charlotte Salomon niet alleen de gruwelen van de Jodenvervolging, maar ook de zelfmoord van haar moeder en de depressie van haar eveneens suïcidale grootmoeder te verwerken. Het resulteerde in een imposant levenswerk met de titel Leben? Oder Theater? Ein Singespiel Het kunstwerk is een geschilderd levensverhaal bestaande uit honderden gouaches. Vlak voor haar deportatie naar Auschwitz wist Salomon haar magnum opus in veiligheid te brengen. Het werk is momenteel in het bezit van het Joods Historisch Museum in Amsterdam.
Lees verder
Winx Club bestaat uit de zes feeën Stella, Flora, Bloom, Layla, Tecna en Musa. Ze leven in een magisch koninkrijk met goede feeën, kwaadaardige heksen en stoere helden, die de Specialisten worden genoemd. Hun grote rivalen zijn de boosaardige Trix. Tijdens een gezamenlijk feestje van de feeënschool Alfea en de heksenschool Wolkentoren zetten de Trix de boel op stelten door een paar feeën te veranderen in glibberige kikkers. Dit is echter slechts een afleidingsmanoeuvre om een geheimzinnig voorwerp te stelen waarmee ze al het goede voor eens en voor altijd willen uitroeien. Samen met hun Specialistenvriendjes moet de Winx Club het magische koninkrijk van de ondergang redden.
Lees verder
Ruim veertien jaar geleden brak Titanic alle records. Het was de duurste film ooit gemaakt, maar het werd ook de eerste die met de kaartverkoop een miljard dollar binnenhaalde (en daar stopte de teller niet). De zegetocht werd afgesloten met het recordaantal van elf Oscars, waarmee de film zich op gelijke hoogte plaatste met Ben-Hur. In de jaren na dit overweldigende succes klonken echter steeds meer negatieve geluiden over de film. Want hoewel hij bij een groot publiek zeer geliefd bleef, leek er een even grote groep die de film verafschuwde en dat luid en duidelijk liet horen. Kortom: Titanic is een enorm hoge boom die sinds zijn succes ontzettend veel wind heeft gevangen. Een hernieuwde release in 3D is dan ook een mooie gelegenheid om te zien of die Oscars destijds terecht waren en vooral of de film de tand des tijds enigszins heeft doorstaan.
Lees verder
Het is dertien jaar na het laatste middelbareschooljaar en dus dertien jaar na de eerste American Pie. De voormalige klasgenoten komen samen voor een reünie. Drie jaar te laat voor het tienjarig jubileum zullen ze in een weekend ontdekken wat er allemaal veranderd is... en wat niet. Is dit vierde deel van de reeks (of achtste als je de vier spin-offs die rechtstreeks op dvd verschenen meerekent) de kers op de taart?
Lees verder
Het is altijd prettig als een film niet in een hokje te stoppen valt. Het maakt hem voor een producent wellicht lastig te marketen, maar op papier onverenigbare genres kunnen zeer geslaagde combinaties opleveren. Neem nou het van eigen bodem afkomstige Mijn Avonturen door V. Swchwrm, een verfilming van het gelijknamige kinderboekenweekgeschenk van succesauteur Toon Tellegen. Na het serieuze en intense Links is het de tweede speelfilm van Froukje Tan, die arthouse en familiefilm met elkaar tracht te versmelten. Tellegen gooide er ook nog een flinke bak filosofie tegenaan, wat de zaak eigenlijk alleen nog maar riskanter maakt. Het resultaat van deze onvoorstelbare hybride is een originele en pakkende feelgoodfilm waarin complexe thema’s op behapbare en creatieve wijze verwerkt zijn.
Lees verder
Glen is een kunstenaar die bezig is met een project over homoseksuele relaties. Of het resultaat een succes zal zijn betwijfelt hij. “Gays will only come because they’re hoping to see some cock, and they’ll be disappointed. And straights won’t come because it’s about gay sex.” Hij zou het hier net zo goed over Weekend zelf kunnen hebben. Een film over een ontluikende liefde tussen twee mannen, maar (helaas) ook te veel een politiek statement over wat men hiervan moet denken.
Lees verder
Michael Shannon heeft sinds de tweede helft van het afgelopen decennium bekendheid verworven met het spelen van personages die of op het randje van de mentale afgrond balanceren of daadwerkelijk waanzinnig zijn. Hij is daar steeds beter in geworden, getuige zijn voor een Oscar genomineerde bijrol in Revolutionary Road, zijn hoofdrol in Werner Herzogs My Son, My Son, What Have Ye Done of zijn werk in de televisieserie Boardwalk Empire. Geen wonder dat regisseur Jeff Nichols, die zijn eerste film met een toen nog vrij onbekende Shannon maakte, opnieuw de acteur castte in deze zeer indringende film over een man die langzaamaan zijn verstand lijkt te verliezen.
Lees verder
Hij maakte al zijn opwachting in een flinke bijrol in de vierde Harry Potter, maar de populariteit van Robert Pattinson rees pas echt de pan uit toen hij zich de rol aan liet meten van smoorverliefde vampier in de Twilight-reeks. De beeltenis van de Brit met de slaperige blik hangt inmiddels boven menig tienerbed. Gelukkig probeert Pattinson zijn speelveld te verruimen. Hij zoekt het vooral in romantische drama's, getuige zijn rollen in Remember Me en Water for Elephants. In dit laatstgenoemde circusdrama bleek Pattinson wat betreft acteercapaciteiten flink onder te doen voor Reese Witherspoon en Christoph Waltz. Zijn hoofdrol in het in Parijs gesitueerde Bel Ami geeft hem de mogelijkheden om meer van zijn kunnen te laten zien. De vertolking van allemansvriend en casanova blijkt echter van twijfelachtig niveau.
Lees verder
Als je ouders je bij de burgerlijke stand inschrijven met de voornaam Hemel dan ben je op zijn minst gewenst. Hemel is dan ook een bijzondere jonge vrouw die er weinig moeite voor hoeft te doen om mannen te verleiden. Ze verloor haar moeder vlak na haar geboorte, maar onderhoudt een hechte band met haar vader, veilingmeester Gijs. Zelf heeft Gijs een afbrokkelende relatie met een veel jongere vrouw. Hemel deinst er niet voor terug om het haar aanstaande ex-stiefmoeder allemaal nog even in te peperen. De volgende staat echter alweer achter de coulissen te trappelen om Hemels vader gelukkig te maken. De vraag is of Hemel nog wel de mogelijkheden heeft om haar vader bij zich te houden.
Lees verder
Met Tot Altijd brengt Nic Balthazar opnieuw een film met een loodzwaar thema. Nadat hij in 2007 debuteerde met Ben X, een film over een autistische tiener die gepest wordt en zijn toevlucht zoekt in de digitale wereld, brengt hij nu een film gebaseerd op het leven van Mario Verstraete. Verstraete was een politiek invloedrijke MS-patiënt die streed voor de legalisering van euthanasie. Uiteindelijk zou hij zelf de eerste persoon in België worden om gepland gedood te worden. Ben X werd door zowel pers als publiek goed ontvangen en ook Tot Altijd doet het bij onze zuiderburen momenteel erg goed. Lees verder
Agenda / trailerNa het immense succes van Harry Potter en de Twilight-reeks is het de droom van menig studiobaas om de rechten van een populaire kinderboekenreeks binnen te slepen. De jeugdliteratuur is in relatief korte tijd weer een belangrijke melkkoe voor de filmindustrie geworden. De nadruk ligt hierbij vaak op fantasy. Dat een succesvolle boekenreeks niet altijd een garantie is voor een succesvolle verfilming werd wel duidelijk bij missers als Eragon en The Golden Compass. The Hunger Games van Suzanne Collins was de volgende op de lijst om verfilmd te worden. Blijkbaar hadden de makers er zoveel vertrouwen in dat tijdens de opnames het vervolg Catching Fire al in productie werd genomen. Lees verder
Agenda / trailerZeven Britse gepensioneerden met uiteenlopende levens en karakters worden geconfronteerd met een marginaal bestaan als vijfenzestigplusser, troosteloze aanleunwoningen en bemoeizuchtige (schoon)zonen. Elk van hen komt in deze levensfase voor een moeilijke keuze te staan. Op die leeftijd plan je niet vooruit, "I don't even buy green bananas", horen we Muriel zeggen. Maar als ineens een gelikte reclamefolder een luxueus resort in India aanprijst, het Best Exotic Marigold Hotel, pakken ze stuk voor stuk halsoverkop hun koffers. De oudjes gaan hun geluk beproeven aan de andere kant van de wereld. Lees verder
Agenda / trailerHij heeft de groten der aarde voor zijn lens gehad en is al ruim dertig jaar een van de meest vooraanstaande fotografen ter wereld. Zijn handelsmerk: uitgesproken, rauwe foto's met sterk aangezette contrasten, veelal in zwart-wit. De in het Zuid-Hollandse Strijen geboren Anton Corbijn wist bekende popsensaties als The Rolling Stones, David Bowie, Joy Division en U2 vast te leggen. Hij ontwierp echter ook albumhoezen en schoot videoclips voor Depeche Mode, Johnny Cash en Coldplay. Sinds 2007, met het verschijnen van Control, is Corbijn ook filmregisseur. Zijn staat van dienst is indrukwekkend, maar Anton Corbijn is boven alles een nuchtere Hollander die grote waarde aan het familieleven hecht. Lees verder
Agenda / trailerPas zodra de aftiteling begint te rollen komt de naam van de coscenarist en vooral regisseur van W.E. voorbijrollen. De vraag is of je deze halfslachtige biopic over het roerige leven van Wallis Simpson anders had beoordeeld als je niet had geweten dat ene mevrouw Ciccone de leiding in handen heeft gehad. De Queen of Pop heeft het nooit echt meegezeten in de filmwereld. Op haar hoofdrol in Evita na is haar acteerwerk altijd van bedenkelijk niveau geweest. Madonna's eerste probeersel op het regievlak, de flauwe komedie Filth and Wisdom die in ons land niet eens de bioscopen heeft gehaald, werd door de critici genadeloos neergesabeld. Madonna Ciccone is vooral een beetje goed in alles, maar heeft het instinct en het doorzettingsvermogen om al meer dan dertig jaar de wereld aan haar voeten te houden. Van ex-man Guy Ritchies regietalent heeft Madge echter weinig meegekregen. Lees verder
Agenda / trailer
Fred heeft geen huis. De man die jarenlang in het buitenland woonde heeft na terugkeer naar Ierland geen plek meer om te wonen. Dus besluit hij van zijn auto zijn huis te maken. Een Mazda is het. Hij parkeert hem elke dag op een parkeerterrein in Dublin. “It ain’t much, but it’s home”. Of zoiets.
Lees verder
Het lijkt een normale schooldag op een basisschool in Montreal, Canada. Kinderen spelen in de sneeuw, hebben plezier en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Tot de kleine Simon in de pauze even terug naar binnen gaat om de schoolmelk te halen. Hij gaat richting de klas, kijkt door de deur en ziet daar zijn lerares. Met een koord om haar nek, opgehangen aan het plafond. Ze heeft zelfmoord gepleegd. Lees verder
Agenda / trailerDe Canadese regisseur David Cronenberg maakte naam met thrillers en horrors, vaak voorzien van een duister psychologisch randje. Dat leverde verontrustende, bloederige films op, vooral in zijn vroege carrière. De afgelopen jaren is het wat subtieler geworden. In A History of Violence en Eastern Promises zat nog genoeg spanning en geweld, maar het drama begon ook een belangrijke rol in te nemen. En altijd bleef dat broeiende gevaar onder de oppervlakte aanwezig, binnenin de personages. Met A Dangerous Method lijkt de cineast heel lang een andere kant op te gaan. Te lang misschien. Lees verder
Agenda / trailerEr was eens een Franse arts die tientallen jaren zijn praktijk in het Marokkaanse Casablanca voerde. Deze Georges Burou begon in de jaren vijftig met het uitvoeren van baanbrekende operaties. Het veld waarin de chirurg zich begaf was in die tijd door zijn vakgenoten nog nauwelijks verkend. Veel van de verrichtingen die Burou uitvoerde, moest hij zelf eerst uitvinden. Zijn patiënten, die als herboren weer naar buiten kwamen, refereren aan de arts als een ware wonderdokter. Het waren allemaal mannen die na de heftige operaties als volwaardig vrouw door het leven mochten. Lees verder
Agenda / trailerHet is alweer een dikke vier jaar geleden dat Jean-Jacques Annaud van zich heeft laten horen. Zijn laatste Engelstalige project, Enemy at the Gates is zelfs alweer ruim een decennium oud. Voor de Fransman is het geen uitzonderlijke situatie, want de cineast die we nog het beste kennen van visuele juweeltjes als The Name of the Rose en Seven Years in Tibet, neemt graag de tijd om zijn projecten grondig uit te werken. Dat deze aanpak kan leiden tot enorme oogkleppen blijkt wel uit zijn epische woestijnsoap Black Gold Lees verder
Agenda / trailerDrieënhalf jaar na de terroristische aanslag op het World Trade Center in New York verscheen de tweede roman van de Amerikaanse schrijver Jonathan Safran Foer. Het boek had een opbouw die door critici zowel bejubeld als verguisd werd. De zoektocht van een negenjarig jongetje naar de herinneringen van zijn vader werden op grafische wijze aangekleed. Naast platte tekst bevatte het werk handgeschreven teksten, visuele grapjes en zelfs hele pagina's aan foto's die het verhaal vertelden en afmaakten. In de verfilming van Extremely Loud & Incredibly Close komt Foers creatieve benadering in verbale vorm terug in de voice-overs. De omslachtige verhaalaanpak helaas ook. Lees verder
Agenda / trailerDrie decennia geleden, in de tijd dat ze ook haar eerste Oscarnominatie voor een bijrol in The World According to Garp in de wacht sleepte, speelde Glenn Close off-Broadway in de toneelproductie Albert Nobbs. Haar titelrol in het toneelstuk was gebaseerd op een kort verhaal dat de Ierse schrijver George Moore bijna een eeuw geleden publiceerde. Close ontwikkelde zich als een veelzijdig actrice en kreeg bij het grote publiek grote bekendheid met haar vertolkingen in titels als Fatal Attraction en Dangerous Liasons. De rol van de Ierse butler Albert Nobbs zou de actrice echter haar hele carrière bijblijven. Close leurde bijna vijftien jaar in Hollywood met het plan om het boek annex toneelstuk tot speelfilm te bewerken. Hongaar István Szabó werd begin deze eeuw gepolst voor de regie, maar de financiën zaten tegen en het project werd afgeblazen. Lees verder
Agenda / trailerBeeldende kunst en film hebben met elkaar gemeen dat ze beiden voornamelijk visueel van aard zijn en de kijker uitnodigen tot interpretatie. Ook al is een schilderij relatief statisch - in veel gevallen zelfs een geënsceneerde momentopname - er ging een heel proces aan vooraf voor de schilder zijn handtekening onder een doek kon zetten. Op de ongeveer vijftig werken van de Vlaamse schilder Pieter Bruegel de Oude is het vaak een drukte van jewelste. Niet alleen stond de Vlaming uit de zestiende eeuw bekend om zijn realistische landschappen, op zijn doeken wemelt het daarnaast van de personages die allemaal hun eigen verhaal te vertellen hebben. Lees verder
Agenda / trailerTelevisiemaker en inmiddels ook schrijver en regisseur Joost van Ginkel maakt zijn speelfilmdebuut op bijzondere wijze. Het liefdesverhaal is niet bijster origineel, met uitzondering van één kernelement: de twee jonge geliefden zijn doof en communiceren via gebarentaal. In de film wordt daardoor amper gesproken. Het is aan Van Ginkel en zijn acteurs te danken dat de film ondanks deze stilte geen moment saai wordt. Dat de film desondanks voor een select publiek geschikt is, komt vooral door de experimentele stijl vol visuele trucjes. Lees verder
Agenda / trailerDe hele dag is Mavis naar schoonheidssalons en kledingwinkels geweest om er zo goed mogelijk uit te zien. Straks ziet ze eindelijk na al die jaren haar oude jeugdvlam weer terug. Terwijl ze in het café wacht, bestelt ze alvast het merk bier dat ze vroeger als tieners altijd dronken. En dan komt hij binnen. Houthakkersjas, spijkerbroek, ongeschoren en te laat. O ja: hij is getrouwd en heeft net een kind gekregen. Maar Mavis blijft ervan overtuigd dat ze weer bij elkaar gaan komen. Lees verder
Agenda / trailerSchoonheid is een merkwaardig fenomeen. Het is vergankelijk, compleet ongrijpbaar en wordt haast door iedereen anders ingevuld. Toch heeft schoonheid een onweerstaanbare aantrekkingskracht en kan ze je compleet in haar greep hebben. De slimme reclamejongens zien de zucht naar die veelal onbereikbare schoonheid niet voor niets als het ultieme middel om een product aan het publiek te slijten. De fysieke schoonheid is vaak universeler dan de innerlijke schoonheid, die vaak nauw samenhangt met ware liefde. Zelfstandig ondernemer François van Heerden wordt met schoonheid in al haar facetten in zijn gezicht geslagen op een bruiloft, wanneer hij zijn jonge vitale neef Christian weer ziet. Lees verder
Agenda / trailerRyan Reynolds is een van 's werelds bekendste acteurs, maar wie zijn cv goed bekijkt, kan niet ontdekken waar alle hype door is veroorzaakt. Natuurlijk was hij grappig in de tv-serie Two Guys and a Girl, maar zijn film-cv bestaat voor een groot deel uit films die het 'net niet' waren. Met Safe House krijgt Reynolds (opnieuw) de kans om te bewijzen dat hij zijn A-status aan meer te danken heeft dan bekende vriendinnen en het label 'Sexiest Man Alive'. Lees verder
Agenda / trailerFrans Bromet is ontheemd en vooral boos. Hij voelt zich niet meer thuis in deze tijd waarin managers de dienst uit maken. Hun enige talent is het managen 'van iets', waarbij het geen donder uitmaakt of ze nou een dropfabriek aansturen of een televisiezender leiden. Ze denken in jeuktermen als 'effiency', 'schaalvergroting' en 'stroomlijning'. Bromet is ervan overtuigd dat de managers onze maatschappij er steeds minder leefbaar op maken. Ze vullen hun zakken zonder kennis te hebben van het veld waarin ze opereren. Het is zichtbaar op alle mogelijke gebieden. De thuiszorginstellingen vertalen zorgtaken in 'producten'; de scholengemeenschappen moeten alsmaar groter waarbij elke uitgegeven cent moet worden verantwoord. Lees verder
Agenda / trailerVoor een jonge acteur die zo'n buitengewone ontwikkeling heeft doorgemaakt, krijgt Joseph Gordon-Levitt nog niet de erkenning die hij verdient. De acteur, die op zijn zevende begon, had er al wat kleine klusjes opzitten toen zijn loopbaan pas echt van start ging met een rol in de buitenaardse komedieserie Third Rock from the Sun. Nadat de serie ermee ophield kreeg Gordon-Levitt alle kansen om nog meer van zijn opmerkelijke talent en veelzijdigheid te laten zien. Het resulteerde in waardering onder zijn collega's, maar het is een schande dat de haast lege schoorsteenmantel van de nu eenendertig jaar oude Gordon-Levitt stof ligt te verzamelen. Lees verder
Agenda / trailer"Ze heeft geen kranenbloed", zegt Tony tegen zijn vader als hij diens nieuwe vriendin heeft ontmoet. En zonder kranenbloed hoor je niet thuis in het gezin van de negenjarige Tony. Hij woont samen met zijn vader en moeder op een kranenterrein. Zijn vader is kraanmachinist en Tony weet van jongs af aan dat hij dat later ook wil worden. Lees verder
Agenda / trailerAchtste-groepers Huilen Niet is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van de succesvolle kinderboekenschrijver Jacques Vriens. Het boek en de film vertellen het verhaal van de elfjarige Akkie, een personage dat Vriens, zelf langdurig leraar geweest, op een van zijn eigen leerlingen baseerde. Die realistische en eerlijke inslag heeft regisseur Dennis Bots nu gepast naar het grote doek weten te brengen. Lees verder
Agenda / trailerIn de derde speelfilm van de Nederlandse filmmaker Fow Pyng Hu staat een bijzondere jongen centraal. Titelfiguur Nick heeft een grimmige aard, waar geen peil op te trekken valt. Zijn oudere vriendin Monie windt hij met gemak om zijn vinger, maar boort hij een moment later verbaal compleet de grond in. Nick werkt als kok in een Italiaans restaurant, waar hij een vriendschappelijke relatie met baas Wim onderhoudt. Maar Wim mag natuurlijk wel van geluk spreken dat hij zo'n getalenteerde en verfijnde kracht in zijn zaak heeft werken. Het is een toegewijde jongen die er niet voor terugdeinst om zijn baas ten overstaan van zijn personeel een flinke veeg uit de pan te geven. Lees verder
Agenda / trailerToen bekend werd dat Jason Segel een scenario zou gaan schrijven voor een nieuwe Muppetfilm, waren de meningen verdeeld. De Muppets zijn erg geliefd en veel mensen waren bang dat Segel ze zou proberen te moderniseren. Niemand zit immers te wachten op een CGI-versie van Kermit en Miss Piggy. Het was ook de vraag of mensen nog echt behoefte hadden aan een nieuwe film rond de vrolijke poppen. Zou het Segel lukken om nieuw leven in de franchise te blazen zonder Kermit en co hun ouderwetse charme te ontnemen? Lees verder
Agenda / trailerOp papier zijn de eerste minuten van Shame slechts een klein radertje in het geheel, maar op film zijn ze groots en meeslepend. De dagelijkse routine van Brandon wordt haast een klassieke tragedie door de prachtige soundtrack en het elegante camerawerk. Direct is de kijker meegesleurd in het pijnlijke en ellendige bestaan van de hoofdpersoon. Lees verder
Agenda / trailerHawaï. Een plek vol zon, kleurrijke shirts en cocktails. Een stukje paradijs op aarde. Maar, zoals Matt King in The Descendants zegt, betekent dat niet dat de inwoners van dit prachtige eiland geen sores hebben. Problemen met familie, de liefde of geld zijn hen zeker niet vreemd. Problemen die zelfs door de grootste hoeveelheid zonneschijn niet zomaar kunnen worden opgelost. Lees verder
Agenda / trailerLe Havre is een warm bad voor de ziel. De Fin Aki Kaurismäki (The Man Without a Past, The Match Factory Girl) transplanteert zijn kenmerkende visuele stijl en unieke gevoel voor droogkomische dramatiek met succes naar de Franse kust. Vaste actrice Kati Outinen en de personages aan de onderkant van de samenleving kwamen ook mee voor deze optimistische film over de Europese reactie op Afrikaanse immigratie. Een kwestie waar Kaurismäki geen antwoord op heeft, maar naar eigen zeggen toch een onrealistische film over wilde maken. Het resultaat is een prachtig hedendaags sprookje waarin compassie en broederschap zonder sentimentaliteit de helden zijn. Lees verder
Agenda / trailerGeheel aan hun lot overgelaten brengen de tienerbroertjes Zak en Seth de zomervakantie zonder hun ouders door in een klein Waals dorp, wonend in het huis van hun overleden grootouders . Al snel nadat de zomer (en de film) is begonnen, zijn de twee door hun geld heen. Hun eten jatten ze dientengevolge uit de kelder van een buurman en om aan benzine te komen voor het joyriden met hun auto hebben ze vergelijkbare methoden, maar duidelijk is dat ze deze leefstijl zonder geld niet lang kunnen volhouden. Dany, een bevriende leeftijdsgenoot, oppert daarom de suggestie het huis tijdelijk te verhuren aan een plaatselijke wietteler. Lees verder
Agenda / trailerEen crisis en stierlijke verveling doen rare dingen met je. Dit gaat zeker op voor de meiden van een middelbare school in een Frans kustplaatsje. Het aan zee gelegen Lorient kampt met economische malaise. De visserij en militaire haven verkeren in zwaar weer, wat zijn weerslag heeft op het dagelijkse leven van alle inwoners van het troosteloze stadje in Bretagne. Als de mooie, populaire Camille zwanger wordt, lijkt deze actie een schreeuw om aandacht. Zonder al te veel moeite maakt de puber andere meiden op haar school warm voor het moederschap. De meisjes zijn het erover eens dat ze geen ouders of jongens nodig hebben en elkaar zullen ondersteunen en onderhouden. Lees verder
Agenda / trailerTwee weken geleden leek het nog vrijwel zeker dat Meryl Streep een derde Oscar zou gaan krijgen. Haar vertolking van Margaret Thatcher in The Iron Lady was feilloos. Zo goed dat je bijna zou vergeten dat er meer kapers op de kust liggen. Want vanaf vandaag draait My Week with Marilyn, waarin Michelle Williams zichzelf overtreft. Dat wil wat zeggen na haar prachtige rol in Blue Valentine vorig jaar (ook al goed voor een Oscarnominatie), maar er is niets van overdreven. Haar Marilyn Monroe is pure perfectie. Lees verder
Agenda / trailerVerliefd stoeiend onder de dekens met haar man, ontbijt op bed van twee schattige dochters: Leena heeft het getroffen met haar zorgeloos gelukkige gezin. Maar dan gaat de telefoon. Na jaren radiostilte hoort ze opeens weer de stem van haar moeder. Ze hangt snel op en doet alsof er niets aan de hand is, maar de telefoon rinkelt opnieuw. Deze keer is het iemand van het ziekenhuis die laat weten dat haar moeder ernstig ziek is en niet lang meer te leven heeft. Lees verder
Agenda / trailerIn zijn meest recente show noemde Hans Teeuwen de Holocaust gekscherend 'de Rolls Royce onder de genociden'. En hoe grof en politiek incorrect deze grap ook mag zijn, bizar genoeg steekt er een bittere kern van waarheid in. Hoe valt anders te verklaren dat de gitzwartste pagina uit de geschiedenis van de twintigste eeuw een goede zeventig later nog een controversiële grap als deze voortbrengt? Het thema spreekt zelfs zodanig tot de verbeelding dat het een rol speelt in praktisch elke Nederlandse film over de Tweede Wereldoorlog die ooit is gemaakt. En dat zijn er nogal wat. Van een klein maar essentieel detail in De Aanslag tot het thrillerplot van Zwartboek; het is allemaal te herleiden tot de Holocaust. Dat in ogenschouw nemend is het opvallend dat er bij geen van al die Nederlandse producties ooit de 'Amerikaanse methode' is toegepast. Lees verder
Agenda / trailerAl bijna een kwart eeuw is Aung San Suu Kyi hét gezicht van de Birmese strijd voor democratie. De Nobelprijswinnares vertrok eind jaren tachtig vanuit Londen naar haar geboorteland Birma (het huidige Myanmar) om haar zieke moeder te bezoeken. Daar waren ze haar nog lang niet vergeten. De politica kwam terecht in een situatie van grote onlusten, waarbij de tegenstanders van het militaire regime met harde hand de mond werd gesnoerd. Het volk zag in haar de vrouw om de junta met geweldsloze middelen te lijf te gaan. Lees verder
Agenda / trailerDe Russische miljoenenstad Leningrad, een kleine zeventig jaar de naam voor het huidige Sint- Petersburg, kan in haar relatief korte bestaan terugblikken op een hectische historie. Een duister hoofdstuk vond plaats tijdens de Tweede Wereldoorlog. Negenentwintig maanden zuchtte de stad onder het juk van de Duitse bezetter. Drie miljoen inwoners waren al deze tijd hermetisch afgesloten van de buitenwereld en moesten noodgedwongen hun toevlucht zoeken tot onconventionele overlevingsstrategieën. Vooral in de barre ijskoude winters leidde dit tot tragische taferelen. De gevangen Russen aten lijm, schoenzolen, hun huisdieren en zelfs elkaar op. Schattingen over het dodentalen variëren van zeshonderdduizend tot een miljoen zielen. Lees verder
Agenda / trailerIn het oppervlakkige Hollywood hebben vrouwen van middelbare leeftijd het best zwaar. Voor menig actrice breekt het moment aan dat ze te oud zijn om moeders te spelen en te jong om de oma uit te hangen. Meryl Streep lijkt er echter weinig last van te hebben. Ze wist zich onophoudelijk door drieënhalf decennium heen te acteren. De staat van dienst van mevrouw Streep is bewonderenswaardig. Geen acteur of actrice wist zoveel Oscarnominaties te scoren. De rol van Margaret Thatcher zou Meryl Streep wel eens aan nominatie nummer zeventien kunnen helpen. Haar aanwezigheid is dan ook de enige reden om een kaartje voor The Iron Lady te kopen. Lees verder
Agenda / trailerJoseph is boos. Heel erg boos. De weduwnaar die zijn dagen slijt in de buitenwijken van Leeds heeft ongekende driftbuien die hij niet onder controle kan houden. Hij snauwt alles en iedereen af die hij tegenkomt. Joseph heeft weinig meer om voor te leven sinds zijn vrouw overleed. Zonder al te veel menselijk contact slepen de dagen zich voort. Lees verder
Agenda / trailerJ. Edgar Hoover was vijftig jaar lang de machtigste man van Amerika. Toch is er weinig bekend over wat hem bewoog. Zelfs zijn seksuele voorkeur blijft een mysterie. Clint Eastwood pakt het groots aan met zijn film J. Edgar: hij probeert juist de focus te leggen op de persoonlijke kant van Hoover en inzicht te geven in zijn gecompliceerde karakter. Lees verder
Agenda / trailerOnder de vrouwen van het Victoriaanse Engeland waarde een mysterieuze ziekte rond. De dames leden aan hysterie, een aandoening met een seksuele oorsprong waar symptomen als depressie, prikkelbaarheid en woede-uitbarstingen aan gekoppeld werden. De ongeneeslijke aandoening kon tijdelijk tot rust worden gebracht door middel van massages van het bekken. Dokter Dalrymple heeft zijn hele praktijk er voor omgebouwd en ontvangt ontevreden, veelal welgestelde dames die wel wat verlichting kunnen gebruiken. Bijwerking van de behandeling is een ongekend orgasme dat je dan maar voor lief moet nemen. De zaak loopt zo goed dat hij de jonge werkloze arts Mortimer Granville aanneemt om hem bij te staan. Deze moet wennen aan de behandelmethode en krijgt al snel last van kramp in zijn vingers. Lees verder
Agenda / trailerNadat zijn carrière als regisseur van apocalyptische blockbusters met 2012 een financieel succesvolle, maar kwalitatief ondermaatse climax had bereikt, was het voor Roland Emmerich duidelijk tijd voor een nieuwe uitdaging. Het zal voor velen als een verrassing komen dat hij die heeft gevonden in een Elizabethaans kostuumdrama rondom de werken van William Shakespeare. Of eigenlijk: de werken waarvoor Shakespeare de eer opstreek. Want over de schrijverscapaciteiten van deze bard is deze film zeer stellig: die had hij niet. Shakespeare was een charlatan die pronkte met andermans veren. Hoe kan het anders dat er in al die jaren nooit een manuscript in zijn handschrift gevonden is? Lees verder
Agenda / trailerHet leven in een gevangenis is zwaar. Niet alleen oom agent probeert je dit duidelijk te maken, maar ook films dragen een aardig steentje bij. Regelmatig worden we geconfronteerd met gruwelijke beelden van mishandeling, uitbuiting en bruut geweld in wat bekend staat als de gevangenisfilm. Steve McQueen zag het niet meer zitten in The Great Escape, Paul Newman had het zwaar te verduren in Cool Hand Luke en hoe het Andy Dufresne verging in The Shawshank Redemption weten we allemaal waarschijnlijk. Grote overeenkomst tussen al deze films is dat de gevangenen pogingen ondernemen te ontsnappen uit de hel waarin ze zich bevinden. Zo ook in King of Devil's Island. Het verschil is dat het in deze Noorse film om een internaat gaat. De gevangenen zijn vervangen door minderjarige onruststokers. Dit doet echter niets af aan de gruwel en ontberingen die de film tentoonspreidt: King of Devil's Island is rauw, direct en bovenal uiterst sfeervol. Lees verder
Agenda / trailerVelen zullen het herkennen: oprechte jaloezie jegens mensen die jouw favoriete film voor het eerst mogen gaan zien of je lievelingsboek voor het eerst zullen openslaan. Met muziek is het niet veel anders. Het is zelfs in staat om je leven compleet te veranderen. Dit uitgangspunt vormt de belangrijkste drijfveer voor Ramón Gielings documentaire Over Canto. Lijdend voorwerp is een muziekstuk van bijna drie uur dat in de jaren zeventig geschreven werd door de Nederlandse componist Simeon ten Holt. Lees verder
Agenda / trailerDe eeneiige tweelingzussen Martine en Louise Fokkens lijken niet alleen sprekend op elkaar, maar dragen doorgaans ook exact dezelfde kleren. Ze zijn een opvallende verschijning, des te meer omdat ze beiden meer dan vijftig jaar als prostituee op de Amsterdamse wallen werkten. In eerste instantie is het idee vooral grappig of zelfs wat ongeloofwaardig: een documentaire over twee hoeren van negenenzestig jaar oud. Maar de documentaire wil van die insteek niets weten. Het regisseursduo heeft met respect en liefde voor de dames, het oudste beroep van de wereld en de stad Amsterdam een prachtige documentaire afgeleverd. Lees verder
Agenda / trailerIn 1899 vonden al de eerste experimenten met het samenvoegen van geluid en film plaats, maar het duurde nog bijna drie decennia voordat men een manier vond om dit commercieel te exploiteren. In 1927 was het in Amerika zo ver, en nadat met The Jazz Singer één schaap (Warner Brothers) over de dam was volgden snel alle studio's in Hollywood. Deze overgang van zwijgende naar geluidsfilm vormt de basis voor de premisse van The Artist, een moderne stille film met mooi zwart-wit camerawerk over de fictieve filmster George Valentin die door de transitie in diepe problemen komt maar daardoor uiteindelijk de liefde van zijn leven ontdekt. Lees verder
Agenda / trailerWe spreken 1969, de Britse cineast Ken Loach brengt zijn tweede speelfilm uit. De critici zijn lovend en het Britse publiek komt in groten getale naar de bioscoop. Drie decennia later, in 1999, plaatst het British Film Institute de film op de zevende plaats van de beste Britse films van de twintigste eeuw. Gênant detail: in Nederland werd de film nooit in de bioscoop uitgebracht. Dit alles bij elkaar was voor het EYE film instituut Nederland reden genoeg om de door MGM gerestaureerde versie nu alsnog in de bioscoop uit te brengen. En dat is volledig terecht: Kes is een Britse klassieker en één van Loach' betere films. Lees verder
Agenda / trailerDe oude Romeinen duidden het midden van elke maand aan met de term 'idus'. De bekendste idus is die van maart in het jaar vierenveertig voor Christus. Op die dag werd Julius Caesar door Brutus met drieëntwintig dolksteken om het leven gebracht. Caesar was destijds de machtigste politicus op aarde, een etiket dat je in onze tijd ook gerust op de president van de Verenigde Staten mag plakken. Dit geschiedenislesje heb je enkel nodig om de titel van het vierde lange regieproject van George Clooney te snappen. Hierin blijkt de weg naar de machtigste baan op aarde er één met hobbels, verdachtmakerijen en intriges. Precies zoals gebeurde bij Julius Caesar. Lees verder
Agenda / trailerHet afgelopen halve decennium kreeg de nieuwste film van Woody Allen - die sinds 1982 elk jaar minstens één film aflevert - het predicaat ‘zijn beste in jaren’ opgeplakt. Telkens gebeurde dit als hij voor die film naar een nieuwe grote Europese stad verhuisde. In 2005 werd Match Point (gesitueerd in Londen) ontvangen als Allens comeback na een aantal jaren van minder warme recepties en in 2008 viel Vicky Christina Barcelona nog meer lof ten deel. Nu, weer drie jaar verder, komt Woody Allen met Midnight In Paris. En het is echt zijn beste film sinds het briljante Husbands and Wives uit 1992. Lees verder
Agenda / trailerHoe realistisch en intens een drama ook kan zijn, ergens in het verhaal is meestal wel een gebeurtenis ingebouwd om personages op scherp te zetten en ruzies te laten escaleren. Want hoe kan alle ellende nou ontstaan zonder een duidelijke vonk? Het meesterlijke van het Iraanse A Separation is dat zo'n kantelpunt niet valt aan te wijzen. Het scenario, waarin de situatie steeds verder uit de hand loopt, zit zo briljant in elkaar dat er geen ontkomen meer aan is. In de puinhoop zijn nergens daders te vinden, alleen slachtoffers. Een deprimerender en verstikkender beeld van de maatschappelijke situatie in zijn land had regisseur en scenarist Asghar Farhadi niet kunnen bedenken. Lees verder
Agenda / trailerJarenlang hadden Wim Wenders en Pina Bausch al het plan om een film over het beroemde Tanztheater Wuppertal te maken, maar zonder een idee hoe de dans goed in beeld te brengen. Met de recente vernieuwingen op het gebied van 3D zag Wenders eindelijk zijn kans schoon. Alle voorbereidingen waren al getroffen toen Bausch enkele dagen voor de eerste opnames echter plotseling overleed. In plaats van een documentaire over de choreografe en haar danstheater, is Pina nu een ode aan de kunstenares geworden. Voor liefhebbers van ballet een absolute must, maar zelfs leken zullen gefascineerd naar de fraai in beeld gebrachte choreografieën kunnen kijken. Lees verder
Agenda / trailer13 is de Engelstalige remake van het Franse 13 Tzameti uit 2005. Beide films werden geschreven en geregisseerd door Géla Babluani die met deze remake zijn Hollywooddebuut maakt. Een flink aantal actiesterren werd gecast voor bijrollen in een film waarin een ziek roulettespel centraal staat. Dat centrale element is helaas een stuk sterker dan de uitwerking. Lees verder
Agenda / trailerDe man verdient het geld en de vrouw zorgt voor de kinderen. Hoewel het in werkelijkheid vaak niet zo werkt, kan die basisconventie wel op zijn kop worden gezet om een uitgangspunt voor een sterk drama te krijgen. Wat gebeurt er als de man opeens de moederrol moet overnemen? Verse weduwnaars die niet goed weten hoe ze zich tegenover hun kinderen moeten gedragen: Grace is Gone, In a Better World en Caos Calmo gingen Tous les Soleils in de afgelopen jaren al voor. Lees verder
Agenda / trailerMet de Vlaamse film zijn we in Nederland nog steeds maar weinig bekend. Op Loft (niet eens uitgebracht in Nederland) en wellicht De Helaasheid der Dingen na, zal het voor velen lang geleden zijn dat ze een film van onze zuiderburen hebben gezien. Dit ligt echter niet aan de kwaliteit. In Vlaanderen worden voldoende goede films geproduceerd. Misschien wordt het eens tijd om die frieteters wat meer in de gaten te houden, zoals zij ook al langer van ‘onze’ films genieten. Ik kan me hiervoor geen mooiere gelegenheid bedenken dan Rundskop, een film die uit elke porie kwaliteit ademt en zich kan meten met het beste dat wij Hollanders, alsook de rest van de Europeanen, te bieden hebben. Lees verder
Agenda / trailerJob Gosschalk was van 2000 tot 2008 casting director van Kemna Casting, het machtigste castingbureau van Nederland. Hij maakte een carrièreswitch en komt nu met Alle Tijd, een persoonlijk drama met komische inslag. Paul de Leeuw werd in zijn eerste serieuze hoofdrol gecast en dat is Gosschalks grootste instinker geweest. De Leeuw is financieel een tactische keuze, maar inhoudelijk allesbehalve dat. Lees verder
Agenda / trailerDe laatste jaren liepen filmcritici weg met de films van regisseur Clint Eastwood. Of het nu ging over Million Dollar Baby, Letters from Iwo Jima of Gran Torino, het leek erop of het inmiddels tachtigjarige filmicoon niets verkeerd kon doen. Toch werd zijn nieuwste film Hereafter hard afgekraakt in de Amerikaanse pers. De film zou te traag zijn, een belachelijk scenario hebben en daarbij ook nog eens een veel te melodramatische toon aanslaan. Het is onterechte kritiek voor deze intelligente en ontroerende film die op subtiele wijze omgaat met het thema van de dood. Lees verder
Agenda / trailer"Vertel eens een mop", vraagt de therapeut van Colin Firth hem bij de eerste kennismaking. Firth struikelt even over zijn woorden en antwoordt dan: "Timing is niet mijn beste eigenschap." Het is één van de vele momenten waarop Firths timing perfect is. The King's Speech leunt zwaar op het articulerend vermogen van de cast. Colin Firth valt direct op, maar de rest van de cast doet niet voor hem onder. Lees verder
Agenda / trailerHet Zwanenmeer is hét balletstuk bij uitstek dat zich leent voor allerhande gruwel: een jong, maagdelijk meisje zit gevangen in het lichaam van een zwaan. Alleen ware liefde kan de betovering opheffen, maar haar prins valt voor de verkeerde en het meisje springt van een rots, waar ze in de dood haar bevrijding vindt. Ballerina Nina Sayers is vastbesloten om de hoofdrol te dansen in de nieuwe bewerking van choreograaf Thomas Leroy. Hij is er zeker van dat Nina zal overtuigen als de onschuldige en gracieuze Witte Zwaan. Maar is zij ook geloofwaardig als haar tegenhangster, de onbetrouwbare en verleidelijke Zwarte Zwaan? Lees verder
Agenda / trailerHetzelfde lettertype, simpel wit op een zwarte achtergrond, begeleid door de bekende jazztonen - de onveranderlijke begintitels van een Woody Allenfilm zijn als een oude vriend die weer eens langskomt. En gelukkig is hij deze keer, in tegenstelling tot een aantal recente bezoekjes, weer eens goed op dreef. Het verhaal dat hij vertelt mag dan misschien een nieuwe versie zijn van wat hij al eerder vertelde, maar hij geeft er in elk geval een interessante draai aan en weet het constant boeiend te houden. Na afloop van het weerzien kun je alleen maar hopen dat hij volgend jaar weer eens langskomt. Lees verder
Agenda / trailerDat Des Hommes et des Dieux, een trage, bij vlagen hermetische arthousefilm, in Frankrijk en België al zo'n groot commercieel succes is geworden, zegt natuurlijk al iets. De onderwerpkeuze, de kracht van religie in tijden van crisis, raakt blijkbaar een snaar bij kijkers die behoefte hebben aan zingeving in een tijd waarin dat steeds moeilijker te vinden is. In die zin zou de film ook in Nederland weleens hele goede zaken kunnen doen Lees verder
Agenda / trailerWeinig mannen zullen een sterke aandrang voelen om naar een film te gaan met de titel Mother and Child. En eerlijk is eerlijk, de mannelijke personages komen op het tweede plan in deze film van regisseur Rodrigo García. Drie sterke vrouwen die allen op hun eigen manier worstelen met het moederschap. Het klinkt als een sentimentele 'chick flick', maar daarmee zou je deze pijnlijk eerlijke film ernstig tekort doen. Lees verder
Agenda / trailerHet levensverhaal van actrice Sibel Kekilli is bijna een film op zich. De Duitse van Turkse afkomst werd door regisseur Fatih Akin van de straten van Keulen geplukt om de hoofdrol te spelen in het zeer succesvolle drama Gegen Die Wand. Dat deed ze geweldig en werd daarmee ook bekroond met een Lola, de Duitse tegenhanger van de Oscar. Vervolgens ontdekten de Duitse roddelbladen echter dat Kekilli in haar verleden in een aantal erotisch getinte films had gespeeld. Na deze bekendmaking werd de actrice verstoten door haar familie en hoorden we een tijdje niet veel van haar. Met Die Fremde maakt ze een glorieuze terugkeer en bewijst ze wederom een meer dan voortreffelijke actrice te zijn. Lees verder
Agenda / trailerAltijd lastig, een film maken over levende personen. Invictus kwam er eerder dit jaar nog heel behoorlijk mee weg, mede door de gelijkenissen tussen Morgan Freeman en Nelson Mandela, maar Majesteit heeft er veel meer problemen mee. De hoofdpersonen van die film, koningin Beatrix en kroonprins Willem-Alexander zitten zo in ons nationale bewustzijn verankerd, dat het acteurs Carine Crutzen en Gijs Naber niet lukt het niveau van imitatie te ontstijgen. Het is niet toevallig dat Jeroen Willems de beste prestatie in de film neerzet. Hij speelt prins Claus, en die is al overleden. Lees verder
Agenda / trailer
In 2007 regisseerde Pieter Kramer het toneelstuk Lang & Gelukkig, een moderne en komische variant op de sprookjes Assepoester en Roodkapje. Met dezelfde cast heeft hij er nu een film van gemaakt. Het resultaat is een bonte mix van geestige liedjes en maffe taferelen. Topvermaak.
Lees verder
Elizabeth Gilbert schreef in 2006 het autobiografische boek 'Eten, Bidden, Beminnen', wat wereldwijd een bestseller werd. Het verhaal gaat over de crisis waarin Liz zichzelf ondanks haar zakelijke succes en huwelijk aantreft en de rigoureuze stappen die ze vervolgens neemt. Onder de vele kopers en liefhebbers van het boek zullen zich vooral vrouwen bevinden. Helaas doet de film weinig moeite om alle vrouwelijke, dramatische clichés te vermijden en is het vooral een typische genrefilm. De regisseur castte Julia Roberts als Liz. Een goede keuze, want alleen zij had dit zo kunnen spelen. Lees verder
Agenda / trailerDe keuze voor de relatief onbekende Argentijnse film El Secreto de Sus Ojos was voor velen een grote verrassing bij de Oscaruitreiking van 2010. De strijd om het felbegeerde beeldje leek vooral te gaan tussen de Europese films Das Weisse Band van Michael Haneke en Un Prophète van Jacques Audiard. Of het terecht is dat de prijs naar Argentinië ging, zal altijd wel een punt van discussie blijven, maar El Secreto de Sus Ojos is in elk geval een uitstekende film. Lees verder
Agenda / trailerWeinig filmmakers zijn er door de jaren heen in geslaagd zo'n eigen stijl te ontwikkelen als Wes Anderson. Zijn films vallen altijd op door de lichtelijk excentrieke, maar altijd sympathieke personages, een heerlijke soundtrack vol muziek uit de jaren zestig en een kleurrijke art direction. Het nieuws dat Anderson zich zou wagen aan een stop-motionbewerking van Fantastic Mr. Fox van Roald Dahl deed dan ook wat wenkbrauwen fronsen. Zou de regisseur er wel in slagen de hem zo kenmerkende sfeer op te roepen in een animatiefilm, die bovendien op een geliefd jeugdboek is gebaseerd? Lees verder
Agenda / trailerDe problematische voorgeschiedenis van Where the Wild Things Are deed het ergste vermoeden. De opnames begonnen in 2006, maar na ontevredenheid van Warner Bros. moest regisseur Spike Jonze het nodige werk verzetten om de dure film (honderd miljoen dollar) voor een zo breed mogelijk publiek geschikt te maken. De zorgen waren echter nergens voor nodig, want nu de bewerking van het zeer geliefde prentenboek van Maurice Sendak eindelijk gereed is, wordt duidelijk dat Jonze een unieke film heeft gemaakt die in 101 minuten laat zien hoe het voelt om een kind te zijn. Lees verder
Agenda / trailer
Brigitte van Meurs
Duizelingwekkend, ontroerend, schreeuwerig en fijntjes; Moulin Rouge is de nieuwe surrealistische, postmoderne film van Baz Luhrmann. In de Moulin Rouge is alles theater; leven in het chique bordeel betekent: acteren. De uitbundige filmbeelden zijn een prachtige weerspiegeling van de decadentie van het bordeel. Achter de overdaad schuilt uiteraard ook leed, dat vertaald wordt in ontroerende filmmomenten.
Lees verder
De soap Dark Shadows, die halverwege de jaren zestig van start ging in de Verenigde Staten, hield het bijna vijf jaar en ruim twaalfhonderd afleveringen vol. Centraal stonden de beslommeringen van de teruggetrokken Collins-familie die in een kast van een huis woonde in het naar hen vernoemde Collinwood. In de achttiende eeuw stichtte de uit Groot-Brittannië geëmigreerde familie het vissersplaatsje. De serie won aan populariteit toen Barnabas Collins zijn intrede deed. Hij was dan ook geen alledaags personage. Barnabas was namelijk een vervloekte vampier en de beruchtste voorouder van de huidige Collinsjes. Er zijn meerdere pogingen in verschillende decennia gedaan om de soap nieuw leven in te blazen. Een van de grootste fans is Tim Burton; een eigenzinnig filmmaker aan wie je met een gerust hart een remake kunt toevertrouwen. Lees verder
Agenda / trailer
Animatiestudio Aardman verwierf bekendheid met zijn kleianimaties. Het meest bekend zijn de Wallace & Gromit-films, waarvan er twee een Oscar wonnen. Na uitstapjes in computeranimatie met Arthur Christmas en Flushed Away zijn ze weer terug op bekend terrein. The Pirates! Band of Misfits, gebaseerd op de boekenreeks van Gideon Defoe, is hun eerste kleianimatiefilm sinds Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit uit 2005, en hun vijfde avondvullende animatiefilm.
Lees verder
Schrijver, dichter en illustrator Theodor Seuss Geisel geniet ook nog ruim twintig jaar na zijn dood een grote populariteit, voornamelijk onder de jeugd aan de andere kant van de grote plas. Hij schreef hoofdzakelijk onder het pseudoniem Dr. Seuss en verrijkte de levens van zijn lezertjes met titels als The Cat in the Hat, How the Grinch Stole Christmas en Horton Hears a Who!. Het in 1971 verschenen The Lorax is de vierde Dr. Seuss-titel die het tot bioscoopverfilming heeft geschopt. De onvermijdelijke ecologische boodschap blijkt ook vandaag de dag nog uiterst actueel, maar had wel wat nuance kunnen gebruiken. Lees verder
Agenda / trailer
De Russische cineast Andrej Zvjagintsev wist zich het afgelopen decennium met zijn twee films The Return en The Banishment in de filmhuizen en op menig filmfestival goed in de kijker te spelen. Traag doch sfeervol bracht hij moeilijke familiegeschiedenissen op een aangrijpende wijze in beeld. Dat in beide films een belangrijke was rol was weggelegd voor de natuur gaf zijn films iets organisch, wat een vergelijking opriep met het werk van Terrence Malick. Zvjagintsevs derde film houdt de zaken wat ingetogener en kleinschaliger; met de focus op het acteerwerk en kleine details zou je hem zelfs toneelmatig kunnen noemen. De traagheid en de complexe familiebanden zijn er nog altijd, maar het natuurlijke element blijft achterwege. Het levert een zeer degelijke film op, maar veel nieuwe zieltjes gaat Zvjagintsev er niet mee winnen.
Lees verder
Na superhelden lijken sprookjes de nieuwe rage in Hollywood. De hype begon in 2010 met het succes van Alice in Wonderland. Het jaar daarop verscheen de Roodkapjebewerking Red Riding Hood en in 2013 kunnen we Jack the Giant Killer, gebaseerd op Sjaak/Jaap en de Bonenstaak, verwachten. Dit jaar draaien twee verfilmingen van Sneeuwwitje in de bioscoop. Snow White (originele titel: Mirror Mirror) is de eerste.
Lees verder
Een depressieve alcoholist in de sneeuw: het onderwerp van North kan nauwelijks Scandinavischer. Maar wie bang is voor een loodzwaar treurspel mag opgelucht ademhalen - de tagline van North is niet voor niets 'An anti-depressive off-road movie'. De Noor Rune Denstad Langlo verwerkte zijn eigen depressie en jeugdherinneringen tot een droogkomisch regiedebuut. Lees verder
Agenda / trailer
De Griekse regisseur Yorgos Lanthimos maakte enkele jaren geleden furore op het internationale filmhuis- en festivalcircuit met Dogtooth, een bizarre film waarin ouders op wel heel onorthodoxe wijze en met veel verzonnen verhalen hun kinderen van de buitenwereld afschermden. Daarna produceerde en acteerde hij in het ook al bijzondere Attenberg. Beide films werden gekenmerkt door een behoorlijk absurd gevoel voor zeer zwarte humor dat ook in de gekkigheid van Alps terugkeert. Dit keer is de blik van Lanthimos weidser en schetst hij een intrigerend portret van een samenleving in chaos die afstevent op een onduidelijke toekomst.
Lees verder
Toen bekend werd dat Jason Segel een scenario zou gaan schrijven voor een nieuwe Muppetfilm, waren de meningen verdeeld. De Muppets zijn erg geliefd en veel mensen waren bang waren dat Segel ze zou proberen te moderniseren. Niemand zit immers te wachten op een CGI-versie van Kermit en Miss Piggy. Het was ook de vraag of mensen nog echt behoefte hadden aan een nieuwe film rond de vrolijke poppen. Zou het Segel lukken om nieuw leven in de franchise te blazen zonder Kermit en co hun ouderwetse charme te ontnemen? Lees verder
Agenda / trailer