De film volgt de levens van het gescheiden stel Rodolfo en Graciela en hun zestienjarige dochter Ana. Rodolfo, een tandarts met een grote liefde voor voetbal en groene planten, is opnieuw gescheiden en voelt zich eenzaam - een typisch geval van een man in de penopauze. De altijd drukke Graciela brengt veel tijd in het ziekenhuis door waar een tante in coma ligt. In de wachtkamer beleeft ze een flirt met een man die opvallend veel weg heeft van Rodolfo. De knappe tiener Ana is volop aan het puberen - spijbelen van school en jongens het hoofd op hol jagen zijn haar voornaamste activiteiten. Het verbaast haar dat haar vader de laatste tijd zo attent is, zo veel aandacht aan haar besteedt. Maar waarom?
Kleur
Filmtotaal: **
"...Centraal staat het gebrek aan communicatie tussen drie mensen die eens een leven deelden, maar Stoll faalt voornamelijk in zijn communicatie met zijn publiek. Omdat de drie personages niet tegen elkaar zeggen wat ze willen, voelen en bedoelen, probeert Stoll het met een indirecte aanpak die de schijn heeft van een twee uur durende afleidingsmanoeuvre. ....."
Cinema.nl: ****
"...WDe valse cover van 'Never Can Say Goodbye' aan het eind vat 3 heel mooi samen. Want dat zijn de drie van elkaar vervreemde levens van de man, de vrouw en de dochter ook: valse covers. Het is niet dat ze niet proberen afscheid te nemen, de naar liefde hunkerende Graciela, de dienstbare maar opdringerige goedzak Rodolfo en de puberende Ana. Maar het lukt niet. Of ze willen of niet, ze zijn met elkaar verbonden. Daarin schuilt iets tragisch, maar ook iets prachtig melancholisch......"
Cinemagazine: ****
"... De veranderingen die er wel zijn, zijn subtiel; stapje voor stapje komt ieder in zijn eigen tempo en choreografie los van zijn oude zelf. Scherven worden gelijmd. De Uruguayaanse cinema kent meer kleur dan ooit....."
NRC Next:****
"...Via steeds wisselende sympathieën en perspectieven word je als toeschouwer een deel van dit gezin. Dat si troostrijk en ongemakkelijk tegelijkertijd...."